Oervogel

In 1859 publiceerde Darwin zijn beroemde boek 'On the origin of species' waarin de evolutiegedachte uiteen werd gezet met als mechanisme de natuurlijke selectie. In die gedachte kon de ene soort via allerlei tussenvormen uit de andere soort ontstaan.
In 1860 werd een veertje gevonden in aardlagen waarin geen vogels voorkwamen. Het veertje kreeg de naam Archaeopteryx, de oervleugel. In 1861 werd er in hetzelfde gebied rond Solnhofen een skelet gevonden met vogelkenmerken èn reptielkenmerken. Het had veren en vleugels, maar ook tanden in de bek, klauwtjes aan de vleugels en een lange staart. Dit was als het ware een geschenk uit de hemel, de ideale tussenvorm. Daarna werden nog drie skeletten gevonden, zodat er tot 1970 maar vier exemplaren bekend waren.

8 december 1970 was een grote dag voor Teylers Museum. De Amerikaanse paleontoloog Prof. John Ostrom was op bezoek om vliegende sauriërs te bestuderen. Het in 1855 gevonden exemplaar, dat reeds vanaf 1860 als Pterodactylus crassipes in het museum lag, trok zijn aandacht. Toen hij er wat schuin tegen aankeek bij het raam van de tweede fossielenzaal zag hij de vage afdrukken van veren. Hij concludeerde dat het hier niet om een vliegend reptiel ging. Het ging om een oervogel en wel om het vijfde tot dan toe bekende exemplaar ter wereld. Dit exemplaar ging de geschiedenis in als het "Haarlemmer exemplaar". Het is het allereerst gevonden exemplaar. Sinds 1970 zijn er nog drie andere skeletten beschreven, zodat het totaal op acht exemplaren staat.

Lees meer over de collectie fossielen en mineralen