Imitatie van de ruwe Cullinan diamant

Winkler schreef in zijn memoires: 'In een der zijkamertjes van het oude gebouw bevond zich een diepe duistere wandkast. Op zekeren dag in die kast snuffelende, vond ik in een hoek op een der benedenste planken, een zeer oud sigarenkistje en dit openende zag ik tot mijn verwondering een schat van edelgesteenten, smaragden, robijnen, topazen, opalen, diamanten, beryl etc. in papiertjes gewikkeld of in oude spanen doosjes geborgen, met stof en spinrag en oude geelgeworden papiertjes bedekt. Ik heb al die steenen schoongemaakt, vervolgens twee kleine vitrines in de instrumentenzaal opgeruimd, en daarin die pierres précieuses op zwart fluweel in bruin geschilderde horlogeglazen ten toon gesteld, vergezeld van twee naamlijstjes met de nummers der steenen. Later heb ik in een dezer kleine vitrines een zeer fraaie collectie van in cristal de roche (=bergkristal) geïmiteerde beroemde diamanten nedergelegd.'

Deze collectie heeft meer dan honderd jaar in de Ovale Zaal gelegen totdat in 1976 een onverlaat twee vitrines kapot sloeg en met de inhoud ervan door ging. Het verhaal gaat dat de betreffende schavuit tijdens een achtervolging de tas met goud en edelstenen in het Spaarne heeft gegooid. Verscheidene duikoperaties hebben niet mogen baten, de spullen zijn nooit meer teruggevonden. De huidige inhoud van de twee vitrines komen vooral uit wat nog in laden achter de hand lag en uit een schenking van de heer van Lith en de Vrienden van Teylers Museum. De imitatie van de ruwe vorm van de Cullinandiamant lag toen in een lade. Fraai zichtbaar is het splijtvlak, wat inhoud dat de oorspronkelijke diamant nog groter moet zijn geweest dan dit deel. Zou de andere helft nog in de diamantmijn in Zuid-Afrika te vinden zijn?

Lees meer over de collectie fossielen en mineralen