Watermolen met scheprad
Jochem Cats

Deze achtkantige poldermolen is van het type buitenkruier, wat betekent dat de kap buiten, vanaf de grond, op de wind kan worden gedraaid. Dit type molen kwam veel voor in Zuid-Holland. De taps toelopende, gebogen romp van de molen biedt weinig weerstand aan de wind van het dalende zeil, zodat de wieken een maximum aan kracht kunnen ontwikkelen. Het water wordt omhoog gebracht door de schoepen van het rad, dat precies tussen zijn wanden past.

De diameter van het rad bepaalt de opbrenghoogte van het water, die tussen 1 en 1,5 meter lag. Om diepere polders droog te leggen moesten ringdijken worden gebouwd en werden de windmolens in serie gezet. In de loop van de tijd werden aan de molen vele verbeteringen aangebracht, zoals het op gang houden van de molen bij geringe windkracht en verbeteringen aan de wieken. Van dezelfde instrumentmaker bezit het museum nog een korenmolen en houtzaagmolen, die bij demonstraties konden worden gedemonteerd.

Lees meer over de collectie natuurkundige instrumenten